Skip to content

Drgawki i inne neurologiczne następstwa bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u dzieci ad 5

2 miesiące ago

63 words

Pacjentów podzielono na trzy grupy: osoby bez uporczywych zaburzeń neurologicznych, osoby z uporczywym samouczęstotliwościowym ubytkiem słuchu oraz osoby z uporczywymi deficytami neurologicznymi innymi niż utrata słuchu. Wartość P uzyskano na podstawie porównania danych w log-rank. Pacjenci z poważnymi zaburzeniami neurologicznymi, innymi niż niedosłuch odbiorczy, mieli znacznie zwiększone ryzyko wystąpienia co najmniej jednego napadu późnego (p <0,001) (ryc. 3). Pacjenci z samoistnym uszkodzeniem słuchu wykazywali tendencję do częstszego występowania co najmniej jednego późnego napadu niż ci, których ostatnie zarejestrowane badanie neurologiczne było prawidłowe, chociaż różnica nie była statystycznie istotna (p = 0,07) (ryc. 3). Nie stwierdzono różnicy w częstości występowania późnych napadów między chorymi z przejściowymi objawami neurologicznymi a tymi, u których badania zawsze były prawidłowe (P = 0,77). Powyższe analizy oceniały tylko pacjentów do czasu pierwszego napadu. Test Kaplana-Meiera nie rozróżnia pacjentów z pojedynczym napadem od osób z nawracającymi napadami padaczkowymi, ponieważ po pierwszym ataku upuszcza pacjentów z analizy. Dlatego padaczka była rozpatrywana osobno.
Szczególnie uderzające było powiązanie padaczki lub nawracających napadów z uporczywymi objawami neurologicznymi (tab. 1). Siedmiu z 10 pacjentów z epilepsją miało utrzymujące się poważne deficyty neurologiczne inne niż niedosłuch odbiorczy. Jeden pacjent (pacjent 6) miał niedosłuch czuciowo-nerwowy bez innych wykrywalnych deficytów neurologicznych, ale były dowody na prawidłowy zawał ciemieniowy w tomografii komputerowej. Tylko dwóch pacjentów, u których końcowe badania neurologiczne były prawidłowe, miało nawracające drgawki podczas obserwacji; jeden (Pacjent 13) miał prawostronne, proste napady częściowe i powiększenie lewej komory bocznej na skalkulowanym tomografie komputerowym uzyskanym kilka lat po zapaleniu opon mózgowych. Badania diagnostyczne nie zostały wykonane u innego pacjenta (Pacjent 8).
Stowarzyszenie innych odkryć klinicznych i laboratoryjnych z sekwencjami neurologicznymi
Późne ataki
Rysunek 4. Rycina 4. Wykresy Kaplana-Meiera wskazujące wartości procentowe 185 dzieci pozostających bez drgawek po bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych, w zależności od tego, czy nie wystąpiły napady padaczkowe, uogólnione napady padaczkowe lub drgawki z ogniskową podczas ostrego bakteryjnego zapalenia opon mózgowych. Wartość P uzyskano za pomocą porównania danych w log-rank.
Rysunek 5. Rycina 5. Wykresy Kaplana-Meiera wskazujące wartości procentowe 44 dzieci, które miały elektroencefalogram (EEG) podczas hospitalizacji z powodu bakteryjnego zapalenia opon mózgowych i kto pozostał bez zajęcia po ostrej chorobie, w zależności od tego, czy EEG był prawidłowy, czy nie ukazywało się uogólnione spowolnienie lub Mieli Ogniskowe Ogniskowe lub Zwolnienie Ogniskowe. Wartość P uzyskano za pomocą porównania danych w log-rank.
Występowanie drgawek podczas ostrego zapalenia opon mózgowych było silnie związane z rozwojem późnych napadów padaczkowych (p <0,001), chociaż nie stwierdzono różnicy między ogniskowymi i uogólnionymi ostrymi napadami drgawkowymi (ryc. 4). Nieprawidłowości elektroencefalograficzne, szczególnie ogniskowe spowolnienie i ostre fale, były również związane z późnymi napadami padaczkowymi (P <0,04) (ryc. 5). Wreszcie, początkowe stężenie glukozy mózgowo-rdzeniowych mniejsze niż 1,11 mmol na litr (20 mg na decylitr) było związane z rozwojem późnych napadów padaczkowych (P = 0,01) [więcej w: forskolin apteka, olx pl lubuskie, olx siemiatycze ]

0 thoughts on “Drgawki i inne neurologiczne następstwa bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u dzieci ad 5”